Działanie zaworu z głowicą

nagrzewnice elektryczne nagrzewnice elektryczne
Działanie zaworu z głowicą: załączony/wyłączony ? odcina dopływ energii (np.
ciepłej wody, prądu) w momencie wykrycia temperatury ?górnej? w ramach przyjętych widełek dokładności (zależnych od rodzaju grzejnika), a włącza dopływ energii po wykryciu temperatury ?dolnej?.
Dla dobrej jakości elektrycznych grzejników konwekcyjnych widełki (czyli faktycznie wahania temperatury w pomieszczeniu) wynoszą 0,5° C, płynna regulacja ? zmniejszenie przepływu energii (np.

wody) do poziomu pozwalającego utrzymać żądaną temperaturę (głowica ogranicza lub zwiększa dopływ czynnika grzejnego w zależności od potrzeby), przełączenie pracy grzejnika ? np.

zmiana liczby elementów grzejnych (najczęściej stosowana w grzejnikach elektrycznych), zabezpieczenie przeciw zamarzaniu ? przy głowicy termostatycznej ustawionej na pozycji oznaczonej gwiazdką dopływ energii jest całkowicie zamknięty; w razie spadku temperatury w pomieszczeniu poniżej 0 °C głowica otwiera zawór lub włącza grzejnik zapobiegając przemarzaniu pomieszczenia. Innym przykładem regulacji lokalnej jest układ sterujący systemem grzewczym opartym na rozproszonych źródłach energii takich jak na przykład promienniki i nagrzewnice gazowe, gdzie na jednej hali kilka lub kilkadziesiąt urządzeń łączone działają w odniesieniu do kilku lub kilkunastu punktów pomiaru temperatury, dzięki czemu każde źródło energii, promiennik czy nagrzewnica, może bezpośrednio reagować na lokalne wahania temperatury. Regulacja centralna Regulacją centralną nazywane są mechanizmy pozwalające z jednego punktu domu wpłynąć na zmianę temperatury we wszystkich lub dowolnie wybranych punktach grzewczych poprzez: oddziaływanie (zdalne sterowanie) urządzeniami do regulacji lokalnej ? rozwiązanie to stosowane jest w grzejnikach elektrycznych, zmianę ilości dostarczanego ciepła do punktów grzewczych ? rozwiązanie stosowane w systemach centralnego ogrzewania, w wyniku: zmniejszenia temperatury wody, cyklicznego włączania i wyłączania dopływu energii (stosowane również w grzejnikach elektrycznych). Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Ogrzewanie

Kocioł węglowy centralnego ogrzewania

Kocioł centralnego ogrzewania opalany węglem Kocioł węglowy centralnego ogrzewania jest również kłopotliwy w eksploatacji (ze względu na charakter materiału), ale posiada możliwość instalacji pewnych system/ów automatyki.
Dodatkową zaletą jest możliwość pracy ciągłej oraz kumulacja energii w zbiorniku wodnym (który może posiadać alternatywną metodę podgrzewania ? np.
elektryczną). System ten łatwo można przystosować do nowoczesnych metod opalania materiałami niewęglowymi.

Kocioł centralnego ogrzewania instaluje się w kotłowni. Wady i zalety: trudny w sterowaniu (kocioł tradycyjny) konieczność wykonania instalacji CO (kocioł centralny), konieczność stałego nadzoru człowieka, bardzo kłopotliwy nośnik energii. Kocioł centralnego ogrzewania opalany gazem Od kotła węglowego różni go znacząco charakter opału, co pozwala w większym stopniu dokonać automatyzacji procesu spalania. Wady i zalety: konieczność wykonania instalacji CO, łatwość sterowania, czyste spaliny, czysta kotłownia, wysoka sprawność energetyczna (kotły kondensacyjne), możliwa współpraca z systemem solarnym (spadek zużycia gazu), wyższe koszty eksploatacji. Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Ogrzewanie

Konwekcja

Konwekcja Osobny artykuł: Konwekcja. Ponieważ przenikanie ciepła poprzez konwekcję odbywa się z jednoczesnym ruchem masy, wpływ na dynamikę tego procesu ma jeszcze jedna zmienna - rodzaj ruchu płynu. W konsekwencji konwekcyjny ruch ciepła jest procesem trudniejszym do opisania i modelowania niż proces przewodzenia. W dodatku parametry płynów wykazują zwykle większą zmienność w zależności od temperatury i ciśnienia niż współczynnik przewodzenia ciepła w ciele stałym.
Jest to ważne ponieważ w procesie projektowania wymienników to właśnie na ten rodzaj ruchu można wpływać zmieniając parametry przepływu.
Ruch ciepła przez konwekcję opisuje ogólne równanie: Q ˙ = ? ? A ? ? T \displaystyle \dot Q=\alpha \cdot A\cdot \Delta T \displaystyle \dot Q=\alpha \cdot A\cdot \Delta T gdzie: ? ? współczynnik wnikania ciepła (kW/m2K) A ? powierzchnia wymiany ciepła (m2) ?T ? różnica temperatur (K). Do obliczenia współczynnika wnikania ? wykorzystuje się liczby podobieństwa ? Nusselta, Prandtla, Reynoldsaa oraz inne.
W literaturze dostępne są wzory korelacyjne umożliwiające wyznaczenie tych liczb z dużą dokładnością.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wymiennik_ciep%C5%82a.

Widok do druku:

nagrzewnice elektryczne