sztukateria elewacyjna

Określenie klucz częściej stosuje się w

sztukateria elewacyjna
Zwornik, klucz ? szczytowy kliniec łuku lub niektórych typów sklepienia, zazwyczaj bogato profilowany i zdobiony dekorem rzeźbiarskim, wykonany z kamienia lub ceramiki, charakterystyczny dla gotyckich sklepień krzyżowo-żebrowych. Usytuowany jest w najwyższym punkcie sklepienia lub łęku.
Określany też jako kliniec szczytowy, kliniec kluczowy.

Zazwyczaj o nieco większych wymiarach niż pozostałe ciosy kamienne lub cegły.

Przenosił siły ściskające. Określenie klucz częściej stosuje się w odniesieniu do łęku, archiwolty, natomiast zwornik w odniesieniu do sklepienia.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Zwornik_(architektura)

Sztukateria w internetowej encyklopedii

Sztukateria ? stiuki i inne elementy dekoracyjne (np.
putta, ornamenty, gzymsy wewnątrz pomieszczeń) wykonane z gipsu lub żywicy poliestrowej, często odlewane i montowane do podłoża (do ścian, sufitów). Stosowane w architekturze od starożytności, upowszechniły się w okresie renesansu i baroku.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Sztukateria

Antaba lub hantaba (z niem

Antaba lub hantaba (z niem.
die Handhabe ? rękojeść) ? stały lub ruchomy uchwyt z metalu umieszczany na skrzyni, kufrze, drzwiach, bramie. Ruchomy uchwyt składa się z dwóch części.
Antaba umieszczona na drzwiach lub bramach (furtach), najczęściej w postaci lwiej głowy z ruchomą obręczą, służyła często za kołatkę.
Antaba występowała głównie w sztuce romańskiej i gotyckiej. Współcześnie używana jest jako element dekoracyjny.

Stara polska nazwa antaby to dzierżak.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Antaba.

Widok do druku:

sztukateria elewacyjna